सूर्यकांत जोशी कुडाळ 9421214450
???? धर्म, क्षमा आणि मानसिक समाधान
धार्मिक आख्यायिकांमध्ये देव क्षमाशील असतो. भक्त (spiritual healing) साठी त्याच्याकडे शरण जातो, प्रार्थना करतो आणि क्षणभर मानसिक समाधान मिळवतो. पण (real-world justice system) मध्ये कर्माचा न्याय अटळ आणि कठोर असतो
????️ समाजातील अन्याय आणि भ्रष्टाचार
आज अनेक क्षेत्रांत — राजकारण (corruption in politics), प्रशासन (administrative fraud), उद्योग-व्यवसाय (business ethics violations), शिक्षण, अगदी धार्मिक संस्थांपर्यंत — अन्याय, भ्रष्टाचार आणि फसवणुकीचे जाळे पसरले आहे. चुकीची कृत्ये करूनही व्यक्ती देवाला नमस्कार करून, यज्ञ-हवन करून, दानधर्म करून स्वतःला पापमुक्त समजते. पण ज्या गरीबाचा हक्क हिरावला, ज्या कष्टकऱ्याचे घामाचे पैसे लुटले, ज्या निरपराधाला अन्याय सहन करावा लागला — त्याच्या अश्रूंना कोण माफ करणार?
⚖️ कर्माचा न्याय आणि इतिहासाची साक्ष
इथेच स्पष्ट होते की देवाच्या दरबारात न्याय मिळायला उशीर होईल,कदाचित देव दयाळू असल्याने माफ करेलही पण कर्माचा न्याय तत्काळ लागू होतो. अन्याय करणाऱ्याची सत्ता काही काळ टिकते, पण इतिहास साक्ष आहे की अन्यायी शेवटी स्वतःच्या कृत्यांच्या ओझ्याखाली कोसळतो.
???? धर्माच्या नावाखाली पाप
समाजातील सर्वात मोठा धोका म्हणजे पापाला धर्माचा आडोसा देणे. “देव माफ करेल” या चुकीच्या मानसिकतेतून आज अनेक गंभीर सामाजिक समस्या जन्म घेत आहेत — भ्रष्टाचार, पर्यावरणाची हानी, स्त्रियांवरील अत्याचार, जातीय विद्वेष, पैशासाठी होणारी पळवाट.
लक्षात ठेवा सत्य हे आहे की —
देवाला दाखवलेले आवडंबर समाज वाचवू शकत नाही.
कर्माने लावलेला डाग देवपूजेतून धुतला जात नाही.
अन्यायग्रस्तांच्या हक्काची किंमत “क्षमा मागण्याने” फेडली जात नाही.
“एक वेळ देव माफ करेल, पण कर्म माफ करणार नाही” ही केवळ तत्त्वज्ञानातील ओळ नाही, तर समाजासाठी कडक इशारा आहे. आपण जर अन्याय सहन करत राहिलो, चुकीच्या गोष्टींना धर्माच्या नावाखाली माफी देत राहिलो, तर उद्याचा इतिहास आपल्यालाच निर्दयी ठरवेल.
???? निष्कलंक समाजासाठी उपासना
जर आपण अन्याय सहन करत राहिलो, चुकीच्या गोष्टींना धर्माच्या नावाखाली माफी देत राहिलो, तर उद्याचा इतिहास आपल्यालाच निर्दयी ठरवेल.
सज्जनतेपेक्षा अधिक मोठा धर्म नाही, आणि
अन्यायाविरुद्ध उभे राहणे हीच खरी उपासना आहे.
